Verslag Roparun 2008. 

Voor de tweede achtereenvolgende keer nam ‘t Halve Zolenlijntje deel aan de Roparun. Tijdens dit zonnige Pinksterweekend zijn we weer met het gehele team op pad geweest om de barre tocht weer te volbrengen. 

Diverse trainingen zijn vooraf gegaan om een ieder de kans te geven kennis te maken met elkaar en de situatie die we zouden kunnen aantreffen. Er was zelfs een complete routeverkenning van Parijs naar Rotterdam georganiseerd om niets aan het toeval over te laten. Ook werd de haven van Antwerpen verkend om te trainen op de moeilijke situaties die gingen komen. 

Gedurende de gehele voorbereiding periode werd steeds duidelijker dat de puzzelstukjes langzaam maar zeker op zijn plaats gingen vallen. Iedereen deed zijn best om zo veel mogelijk sponsoren te vinden om een mooi bedrag te kunnen schenken aan de Roparun organisatie.

Gedurende de voorbereiding waren er helaas een aantal lopers dat vervangen moest worden vanwege blessures. John Swanen was de eerste die verstek moest laten gaan als loper daarvoor in de plaats werd Adrie Verschuren bereid gevonden om deze plek op te vullen.

Ook Johan van Mechelen moest helaas vanwege knie problemen passen voor de uitdaging. Een vervanger werd gevonden op een Roparun bijeenkomst in Ahoy daar stond Mark Stiegelis te lobbyen bij diverse teams om zich alsnog aan te sluiten. Wij vonden in hem een geschikte kandidaat om ons van Parijs naar Rotterdam te brengen. De andere lopers Tom van der Vleuten, Berry Blankers, Piet willeboordse, Wim Zijlmans, Kees Fens en Goof Damen bleven fit en zo hebben de acht atleten zich voorbereid op de tocht. 

Een aantal traininglopen zoals Gilze, Maasdam, Andel en Kruibeke behoorde tot de voorbereiding van lopers, fietsers, chauffeurs en navigators om de kneepjes van het wisselen navigeren en opletten onder de knie te krijgen. Ook hebben deze trainingen bijgedragen aan de teamspirit en was iedereen bereid zich in te zetten om met elkaar deze uitdaging goed door te komen. 

Met veel enthousiasme is er gewerkt aan de voorbereiding en alles was weer piekfijn geregeld. Met twee volgbussen en een touringcarbus met ingebouwde bedden en keuken zijn we naar Parijs vertrokken om deel te nemen aan de langste estafettemarathon van de wereld.

In Parijs was alles goed geregeld en was er voor iedere deelnemer een stevige pastamaaltijd om de calorieën aan te vullen. 

Tijdens de start werden alle teams luidkeels toegezongen en konden zij van start op de vooraf ingedeelde starttijd. Steeds vertrokken er een aantal teams en de langzaamste als eerst. Team 1 bestond uit Tom, Berry, Goof en Adrie welke door de fietsers Chris van Mil en Edwin van Riet werden begeleidt gedurende de gehele tocht. Ook voor de fietsers was de run een hele uitdaging. Navigeren opletten op de loper en eigen veiligheid is een hele verantwoording. Ook de chauffeur Ad Netten en Navigator John Swanen maakte deel uit van Team 1. 

De etappes per team waren tussen de 60 en 75 KM en daarna gaat het volgende team weer op pad zodat de andere kunnen rusten. De catering was dit jaar in de professionele handen van Addy en Annemiek die zorgde dat niemand iets te kort kwam en lette ook op dat de lopers en fietsers goed eten en drinken tot zich namen. 

Het tweede team was samengesteld met Piet, Kees, Wim en Mark en de fietsers Rinus Damsteegt en  Joan Timmermans. Op de bus hadden zij chauffeur Edwin de Wit en Navigator Peter Deleij. Johan van Mechelen was ondanks zijn knie blessure toch mee om allerhande hand en span diensten te vervullen en dat deed hij dan ook vol overgave om zo ook onze Teamcaptain Hein de Jong te ontlasten bij zijn drukke taken. 

Tijdens de rustperiodes konden de teams rekenen op de deskundige behandeling van onze masseuses Maartje en Carlijn die we op het laatste moment nog bereid hebben gevonden om met ons mee te reizen en te ondersteunen. 

De grote bus werd door onze sympathieke en zeer gewaardeerde chauffeur Gerard Pijnenburg bestuurd en op de juiste tijden naar de rustplaatsen gereden. De bus was een echt Oase en de Catering had de beschikking over voldoende voorraad aan eten en drinken zodat iedereen op krachten kon blijven. 

Gedurende de tocht werd steeds duidelijker waarom voorbereiding zo belangrijk was. Zo hadden we overdag te maken met zeer hoge temperaturen en was er sprake van uitzonderlijk vochtverlies. Gelukkig was deze situatie voorzien door de catering en was er ruimvoldoende vocht aanwezig. De snelheid kon goed hoog gehouden worden en we hebben de gehele route voorin in het klassement gelopen. 

Je merkt onderweg dat de Roparun een echt begrip is geworden en bij vele op de activiteiten kalender staat. In vele dorpen en steden was er ruim aandacht voor de deelnemers en complete feesten waren georganiseerd. Straten  en pleinenwaren versierd mensen verkleed muziek dans en van alles te zien. Dit alles was zeer stimulerend voor de deelnemers en werkte als een echte oppepper. Zeker de nacht etappes waren zwaar maar gelukkig hebben we het droog gehouden en heeft niemand echte problemen ondervonden. 

Dan kom je aan bij de Daniel den Hoed kliniek in Rotterdam vanwaar je de laatste kilometers gaat lopen richting finish. En dan op de Coolsingel de ontlading van pijn, vreugde en weerzien van geliefde en vrienden is super. Dit moet je gedaan hebben als Sporter maar vooral als mens. Super bedankt dat ik dit mocht meemaken. 

John Swanen