´t Halve Zolenlijntje heeft deelgenomen aan de Roparun 2007
De eerste keer Roparun: ruim 534 kilometer; dag, nacht; licht, donker; zon, regen; warm, koud; lachen, ruzie. Dit gaan we allemaal meemaken tijdens zo’n 45 uur Roparunnen; allemaal met gezonde mensen. Tijdens moeilijke momenten die komen vragen we onszelf af: “waar doe ik of doen we het voor?”. Voor de zieke medemens dus; voor al die goede doelen die gesteund worden door de Stichting Roparun. Nu voor de eerste keer dus. Een hoop van alles wat hiervoor is genoemd gaan we mee maken. Wat allemaal, dat weten we niet. Maar dat we vol voor het goede doel gaan is zeker.
Met bovenstaande gedachte en motivatie heeft Roparunteam ’t Halve Zolenlijntje in het Pinksterweekend meegedaan aan de Roparun. Vol goede moed vertrokken we zaterdag 26 mei jl. naar Parijs. Na twee klapbanden werd onze bus (beter vertaald: herberg op wielen) gegijzeld door een takelbedrijf. We mochten, ondanks het feit dat er met de bus gereden kon worden, vanwege een of andere rare Franse wet niet verder rijden. Hulptroepen in Nederland werden ingeschakeld om twee wielen met nieuwe banden te brengen. Hoewel de bus nog niet bevrijd was, zijn de lopers van team 1 op zaterdag 26 mei jl. om 19:33 uur van start gegaan. Team 2 zat toen op zijn kleine bus te wachten die samen met de grote bus gegijzeld was. Na enig onderhandelen kon die kleine bus team 2 oppikken op de startlocatie om dat naar het eerste wisselpunt te rijden. Vlak voordat men daar aankwam kwam een verlossend telefoontje vanuit de grote bus: “we zijn vrij en rijden”. Ruim op tijd (27 mei jl. om ongeveer 01:30 uur) kwam de herberg op wielen op de eerste grote rustpost aan om team 1 op te vangen en waren we compleet in de Roparun.
Het moreel van “de Halve Zolen” was onaangetast gebleven en vol gedrevenheid en passie zijn we doorgegaan met de Roparun. Om los van teams te geraken of er bij te kunnen blijven hebben we strijd geleverd. Veel hebben we gewonnen met als resultaat dat we een groot gedeelte van de Roparun met een gemiddelde van boven de 13 km / uur hebben gelopen. Vanaf de Nederlandse grens was de ontvangst in de dorpen en steden die de Roparun doorkruist hartverwarmend en soms zelfs emotioneel. Na precies 41 uur 56 minuten (gemiddelde snelheid 12,714 km /uur) werd de finish op een afgeladen Coolsingel bereikt en was er de hereniging met familie en vrienden.
De eerste keer Roparun: ruim 534 kilometer; dag, nacht; licht, donker; zon, regen; warm, koud; lachen, meningsverschillen die altijd in goede harmonie werden opgelost; goede en luchtige gesprekken. Dit heeft ´t Halve Zolenlijntje meegemaakt in 42 uur Roparunnen; allemaal met gezonde mensen. Tijdens moeilijke momenten die er waren vroegen we onszelf af: “waar doe ik of doen we het voor?”. Voor de zieke medemens dus; voor al die goede doelen die gesteund worden door de stichting Roparun; maar ook voor elkaar, want er zijn nieuwe hechte vriendschappen ontstaan in deze groep unieke mensen die vanaf januari langzaam aan bij elkaar geraapt en gevormd is.
Een groep mensen die samen heeft gewerkt en samen wil blijven werken aan het doel van de stichting Roparun. Deze stichting zet zich in om de kwaliteit van leven van kankerpatiënten en hun naasten enigszins te verbeteren onder het motto: “Trachten leven toe te voegen aan de dagen, waar geen dagen meer toegevoegd kunnen worden aan het leven”. Want het hoofddoel van dit fantastische evenement is natuurlijk om te proberen zoveel mogelijk geld in te zamelen, ter ondersteuning en initiëring van goede doelen en projecten, die recht doen aan bovengenoemd motto. Zoals de meesten van de deelnemende teams, hebben ook wij een stichting opgericht om naar buiten te treden en de door ons bijeengebrachte gelden veilig te stellen voor de stichting Roparun.
En nu gaat ´t Halve Zolenlijntje zich voorbereiden voor de Roparun 2008
