Verzorging

Mijn naam is Sjef Verhoeven. Ik ga deze Roparun voor de eerste keer mee als masseur. Ik ben getrouwd, heb 3 kinderen en woon in Dongen. Ik hou van tennissen, fietsen en van mijn kleinkinderen.
Ik heb al een aantal keer meegedaan met de Alpe D’Huez en het lijkt me leuk om nu een keer mee te doen met de Roparun. 

.

.


Ik ben Maaike Veldkamp (60) en ga dit jaar voor de eerste keer mee met de Roparun samen met mijn man Harrie Veldkamp die als fietser mee gaat. Wij hebben twee zonen en 3 kleinkinderen. In onze vrije tijd gaan we graag met onze tenttrailer op pad en nemen altijd onze fietsen mee. Daarnaast passen wij regelmatig op de kleinkinderen en ben ik als vrijwilliger bij VIlla Pardoes te vinden. Ik ga met de Roparun mee omdat ik het belangrijk vindt om in mijn vrije tijd belangeloos voor anderen iets te betekenen.

 


Joyce van Ommen
Dit jaar ben ik er ondanks een drukke agenda toch weer bij. Vanwege het goede doel en omdat dit team een speciaal plekje in mijn hart heeft. Stuk voor stuk mooie mensen, ieder met een bijzonder verhaal.
Deze editie moeten we twee van onze speciale teammaatjes voorgoed missen. Ons geliefde zorgzame zonnetje en mijn lieve vakkundige collega. Voor altijd in ons hart. Ik ga mijn uiterste best doen om hun toegewijde zorg voor het team te evenaren, samen met de collega’s. 
Daarnaast is mijn intentie deze keer symbolische steun aan een van onze teamleden van het eerste uur, die dit jaar wegens ziekte gas terug moet nemen. Team 86, samen sterk!

 


Hoi ik ben Linda Kooijman en ik doe voor de eerste keer mee aan de Roparun, mijn aandeel daarin is het verzorgen van eten en drinken, de catering.
In het dagelijks leven ben ik interieurverzorgster op een advocatenkantoor en daarnaast werk ik ook in ons eigen bedrijf in de productie.
Wij hebben twee dochters van 23 en bijna 25, en een kat en hond. Mijn hobby’s zijn hardlopen bij Atledo en tuinieren. Vaak zijn we ook op ons bootje te vinden, die ligt in de haven van Waspik. Het is mooi om iets voor een ander te betekenen en ik heb er veel zin in.


Maria Speekenbrink