‘T HALVE ZOLENLIJNTJE

Archive for juni, 2009

Eindelijk is het dan zover. We vertrekken naar Parijs. Na een periode van voorbereidingen zijn we er klaar voor. Vandaag, zaterdag 30 mei 2009, verzamelen we op het Heereplein te Raamsdonksveer. Vanochtend nog een artikel in dagblad “de Stem” gelezen waarin over ons team werd verteld. Hopelijk levert dit de nodige bekendheid voor ons team op en aan het doel waar we het allemaal voor doen.
Iedereen is op tijd aanwezig en je ziet bij sommigen al de spanning op het gezicht. Even checken of we alles hebben en dan nog een praatje. Na afscheid te hebben genomen van familie en of kennissen en vrienden vertrekken we uit Raamsdonksveer. Onderweg worden we nog uitgezwaaid.

Daar gaan we op weg naar Parijs. De reis verloopt voorspoedig. Dan ineens een grote knal.
Het is even stil in de grote bus. De gedachten dwalen af naar de eerste keer dat we hebben deelgenomen. Toch weer niet een lekke band! We kijken rond ons heen en zien dat een busje, links voor ons, moeite heeft op de weg te blijven. Tot onze opluchting is het geen busje van ons gezelschap. Toch een opluchting. Even een sanitaire stop.
Velen rennen uit de bus in de richting van de toiletten. Wateen schrik het herentoilet word schoongemaakt. We zijn toch een team dus dan maar naar het damestoilet.
Na wat gedronken te hebben vetrekken we in de richting van Parijs.

Rond 18:00 uur zijn we bij het terrein van waar de start zal plaatsvinden. Het is al aardig druk.
Vele teams hebben al een plaats ingenomen. Op weg naar de inschrijving zien we al een aantal teams vertrekken. Tijdens de inschrijving worden we geconfronteerd met het feit dat het niet meer mogelijk was om deel te nemen aan de pastaparty. Wat nu. Even overleg en dan zetten we de dames van de catering aan het werk.
Hoe werkt die magnetron? Na wat proberen hebben ze het te pakken. Daar gaan de eerste maaltijden de bus uit. Eerst de groep die als eerste moet lopen en daarna groep twee. Enkele zitten buiten en een aantal trachten hun rust te pakken, en liggen al op hun bedje. De avond valt en de oranje shirtjes steken goed af bij het invallen van de duisternis. De dames van de catering gaan als een speer en zorgen ervoor dat er broodjes worden gesmeerd die meegenomen worden in de bus. Het is nu 22:00 uur en de sfeer is
goed.
Dan zie je dat er een rust ontstaat. De meesten liggen te slapen en enkelen zitten buiten wat bij te praten. Het duurt nog lang want de start is gepland om 02:09 uur. We zien vele teams al vertrekken en de parkeerplaats wordt steeds leger.

Dan is het zover.
We gaan het team wat als eerste moet lopen wakker maken en zorgen dat ze op tijd bij de start staan. Langzaam lopen we in de richting van de start. Er staan nog enkele teams die net voor ons starten.
De spanning stijgt. Voor enkelen is het de eerste keer dat ze gaan deelnemen.
Nog enkele aanwijzingen en dan horen we: tien, negen, acht enz bij nul start team 86 samen met
team 121. Ze verdwijnen in de duisternis.

We lopen terug naar de bussen en zwaaien de overige teamleden van team 1 uit. Deze gaan de lopers achterna.
De eerste 10 km mag het busje niet op het parcours en moeten de lopers op de fiets.
Nog even wachten of het toch niet misgaat en dan vertrekken we met de kleine en de grote bus in de richting van het eerste wisselpunt.

Omstreeks 04:50 uur krijgen we een sms dat team 1 het bos is ingegaan. We berekenen de tijd en weten dat we team 2 omstreeks 05:15 uur wakker moeten maken om zich gereed te maken voor het vertrek naar het wisselpunt. Omstreeks 05:56 uur ontvangen we een berichtje dat ze checkpoint 2 zijn gepasseerd. Dit is het signaal voor team 2 om naar het wisselpunt te vertrekken. Zichtbaar gespannen vertrekken ze.
Omstreeks 06:50 uur komt team twee aan bij de grote bus. Het blijkt dat ze in het begin verkeerd zijn gelopen en daar wat tijd zijn verloren.
Bij het uitkomen van het bos werden ze bestraft met een tijdstraf van 2 minuten omdat ze in de berm tot stilstand waren gekomen terwijl er verderop een soort parkeerplaats was. Jammer, maar we liggen goed op schema.
Iedereen is moe maar tevreden. De meesten gaan gauw liggen en we vertrekken in de richting van de
brandweerkazerne te Guiscard.
Omstreeks 08:00 uur komen we daar aan.
De dames van de fysiotherapie moeten nu in actie komen. De verzorging van de atleten is nu even een belangrijke taak.
Geen grote problemen dus dat valt weer mee. De anderen gaan douchen en daarna gauw wat rusten.
Omstreeks 09:24 uur krijg ik een belletje van team twee dat ze bij CP3 zijn en dat alles voortvarend gaat. We liggen nog steeds op schema. Er wordt een gemiddelde snelheid van 14.93 km/h opgegeven. Dat is even schrikken. Dat is wel erg voortvarend.
Het busje krijgt een signaal dat we weer kunnen wisselen en vertrekt om 10:20 uur naar het wisselpunt. Dan komt er een belletje van Chris. Ze heeft een langzaam leeg lopende band.

Er wordt besloten om de fiets mee te nemen naar de grote bus waar we deze kunnen repareren.
Voor Rinus moet een oplossing worden gevonden want hij rijdt op de fiets van Chris.
Er is een oplossing gevonden door een andere fiets te gaan gebruiken. Het busje arriveert omstreeks 11:05 uur bij de grote bus. De atleten gaan nog gauw douchen en de rest begint met het repareren van de band.
Omstreeks 12:00 uur vertrekken we vanuit Guiscard naar het steunpunt van het Sophia in Troisvilles. Kort van te voren krijgen we een sms met daarin de mededeling dat er een wielerwedstrijd tussen punt 192 en 202 km op het parcours zal verschijnen. Dit zou plaatsvinden tussen de middag.
Als de wielerwedstrijd voorbij rijdt zal het parcours voor ongeveer 15 minuten worden gesloten voor de teams. Na wat rekenen heeft dit geen gevolg voor onze ploeg.
Omstreeks 13:15 uur komen we aan in Troisvilles. We hebben geluk en vinden snel een plekje. Kort bij het steunpunt waar de sfeer er al goed inzit.
Veel teams passeren het steunpunt, waar gretig de verse worst en de koffie worden genuttigd.

Om 13:11 uur passeert groep 1 CP 4. We liggen met deze tijd voor op het schema. Dat gaat goed. We berekenen dat de aflossing om 15:00 uur naar de wisselplaats gaat rijden om op tijd te zijn voor de wissel. De wissel vindt plaats op ongeveer 9 km voor de plaats van de grote bus. Omstreeks 16:05 uur komt team 1 bij de grote bus aan.
We zien vermoeide gezichten en enkelen spreken over een zware etappe. Verzorging is zeer wel gewenst. Even wordt er overwogen om Kim die als passagier met de volgbus mee is gegaan, terug te halen om de verzorging goed te laten verlopen. Na een gesprek met de fysiotherapeut wordt hier vanaf gezien. Wij gaan zorgen dat de lopers weer in staat zijn om op een goede wijze te gaan lopen.
Plots staat Marcoen Oomen voor ons. Hij komt het team aanmoedigen. Samen met de vrouw van onze teamcaptain juichen ze groep 2 toe die omstreeks 16:25 uur doorkomt bij het Sophia steunpunt in Troisvilles.
Na een flinke massage van de lopers en de fietsers gaan we omstreeks 17:45 uur op weg naar de grens met Belgie en Frankrijk.
Daar aangekomen wachten we op een plein vlakbij een frietkot. De plek waar tijdens de verkenning steevast een frietje wordt gegeten. We komen steeds meer ploegen tegen. Na een tijdje gewacht te hebben krijgen we een telefoontje met het bericht dat het team in aantocht is.
We verzamelen bij het kruispunt en zien daar Chris al aankomen. De fiets wordt gewisseld en het wachten is op de loper. Daar hoeven we dus niet lang op te wachten.
Daar komt Marieke Groenenveld. Het tempo is hoog en de fietser begeleidt haar.
Ton van Vleuten staat al klaar om te starten. Daar gaat hij tussen de auto’s door want het is er druk. Snel wisselen met de auto en daar gaat groep 1 weer van start.

Daar klinken signalen van “een frietje hebben we wel verdiend”!
Daar wordt door velen bevestigend op geantwoord. Allen gaan naar de bus en onze catering verzorgt een maaltijd met friet. Na deze opgepeuzeld te hebben gaan we weer over tot de orde van de dag.
Eerst masseren en persoonlijke verzorging en dan op naar Kester. Ons plekje aldaar is ingenomen door een ander team dus moeten we op zoek naar een andere plek. Die hebben we snel gevonden. Hé een sms, we krijgen door dat de verwachte wisseltijd omstreeks 0:15 uur en 00:25 uur is berekend. Gauw opstaan en naar de wisselplek. Daar zien we veel teams voorbij komen maar niet team nummer 86. Weer een sms. Het tempo is gedaald en men moet nog 3 km afleggen. Dan maar weer een stukje lopen om wat los te worden.
En daar zijn ze dan. Zichtbaar vermoeid maar wel met een voldane blik. Een blik van dit hebben we maar weer eens geflikt. Snel weg want we moeten dat vervelende team 121 inhalen. Tijdens de rit naar Kruibeke zien we ons team lopen. Met een verbeten blik zien we Wim zijn weg vervolgen. De fietsers moeten flink doorfietsen.
We gaan op weg naar Kruibeke. Onderweg wordt ons verzocht om een parkeerplaats te zoeken want er komt vloeistof uit een onbekende plaats. Na onderzoek blijkt dit afkomstig van het toilet. De spanningen moesten geloosd worden en daarom was deze al aardig vol. Dan toch maar naar Kruibeke. Via een omweg komen we dan toch uiteindelijk in Kruibeke. Het is behoorlijk druk. Veel voertuigen en ook in de kantine is het druk. Hier kunnen we douchen en masseren. De meesten laten zich masseren en gaan na wat gegeten te hebben naar bed om uit te rusten. Na een korte nachtrust blijkt dat team 1 weer eens als een beest te keer was gegaan.
Zij liepen weer in op het tijdschema van 38,9 km/h. Snel team 2 wakker maken en zorgen dat deze op tijd aan de poort staan voor de wissel.
Toen we daar klaar stonden zagen we dat we nog dat we Peter miste. Bij navraag bleek hij te slapen in de kleine bus. Gauw wakker maken en zorgen dat hij nog op tijd meekon met de bus.

Daar komt ploeg 2 al weer aan. Wat een snelheid. Daar gaat ze, Marieke weer zij was het die wisselde met, ja Ton van Vleuten.
De lopers en fietsers worden snel gemasseerd en we vertrekken naar de carpoolplaats naast de A58. Bij aankomst is het al druk. Even spullen verzamelen die in de fietstassen moeten en dan maar wachten.
Marieke ziet wat bleek en gaat plots overgeven.
De inspanningen hebben zijn tol geëist en ze heeft voor haar doen te weinig gegeten of te veel inspanning verricht. Chris brengt uitkomst want die heeft een vloeibare gel met snelle suikers. Na wat moeite met innemen, gaat het na verloop van tijd toch weer wat beter. Zichtbaar aangedaan stapt ze in de bus, na verloop van tijd gaat het weer een stuk beter. En daar gaan ze dan.
Daar komt Napoleon! Nee het is Rinus. Wat een feest in Ossendrecht. Zichtbaar hebben ze daar van genoten. Het thema dit jaar was: ostrecht op de franse toer
Op weg naar de volgende wissel. De auto’s mogen niet meer op het parcours dus alle lopers moeten gaan fietsen.

Wij vertrekken naar wisselplaats Dintelmond alwaar de wissel zal plaats vinden. Nog wat onderhoud aan de spieren en wat eten en wachten op de dingen die komen gaan.
Onderweg zien we dat de brug bij het Haringvliet open staat. We hopen niet dat we daar voor moeten wachten. We rijden langs het parcours en zien dan de halve zolen lopen. We hebben geluk we hoeven niet te wachten voor de openstaande brug.
Kort voordat we de wisselplaats bereiken krijg we een telefoontje dat er problemen zijn met een fiets. Door kordaat optreden wordt ook dit probleem opgelost.
Het weer is goed, het is erg warm, dus moeten we zorgen dat de lopers blijven drinken.
We hebben even kort overleg over de vermoeidheid bij de lopers. We willen niet dat er ernstige blessures ontstaan. De laatste voorbereidingen en dan naar het wisselpunt. We liggen nog steeds op schema en het gaat goed.
Het busje vertrekt naar de laatste wisselplaats, Klaaswaal. Daar gaat groep 2 beginnen aan het laatste deel van de Roparun. De grote bus vertrekt naar Vijfsluisen waar we wachten op het busje met groep 1.

Als het busje is gearriveerd gaan we naar de metro. Een deel van de groep gaat naar de Coolsingel en het andere deel van de groep gaat naar de Daniel den Hoed om zich aan te sluiten bij de lopers en fietsers.
Het is al gezellig op de Coolsingel. Veel groepen komen de Coolsingel op en gaan finishen.
Van Joan krijg ik door dat men al kort bij Daniel den Hoed is. Dan een verontrustend telefoontje. De lopers die naar Daniel den Hoed zouden gaan zijn in de verkeerde metro gestapt. Ze kunnen het niet meer halen en komen terug naar de Coolsingel. Dan geeft Joan door dat ze 3 km van de Coolsingel af zijn. Waar zijn de andere lopers? Gelukkig krijgen we door dat ze staan te wachten ter hoogte van het Rebeco gebouw en daar gaan instappen. We betreden het vak om ons aan te sluiten bij de groep. Een doelstelling hebben we zeker bereikt.
Geen lege drankhekken. Er is veel publiek en zij moedigen ons aan. Veel mensen die ons toejuichen. Wat een sfeer. We hebben het gehaald.
Even ons spandoek uitrollen en daar gaan we. Onderweg worden we begroet door familie en vrienden. Wat is dit toch een mooi moment. Je ziet in de ogen van de ploeg dat men trots is op dit resultaat en dat mag ook wel. Na de finish feliciteren we elkaar.
Daar moet op gedronken worden. Dat hebben we wel verdiend.

Ondertussen worden we behangen met de welverdiende medaille.
Jammer dat we weer terug moeten. Enkelen van ons nemen de fietsen mee terug. Nog een hele toer om deze te vinden. Na goed zoeken hebben we ze alle vier gevonden. Nu nog de route naar Vijfsluisen. Met enkele biertjes op is dit toch geen gemakkelijke zaak. Verrassend is het dat we niet een enkele keer verkeerd fietsen. De anderen zijn per metro teruggegaan naar de bus. Omstreeks 19:00 uur komen we aan in Raamsdonksveer. We worden opgehaald door familie en vrienden. Nog wat spullen verdelen en dan snel naar huis. We nemen afscheid en pakken onze spullen.
Moe maar voldaan gaan we naar huis. Wat een mooie ervaring.
Tot volgend jaar.

Klik op PDF icoontje om het verslag compleet met foto’s te lezen.